بسم الله الرحمن الرحیم
چندی پیش توفیقی حاصل شد که با دوستان سری به کوههای اطراف اهر زده و هوائی تازه کنیم با توجه به
علاقه اینجانب به گشت و گذار در طول سال در شهرهای مختلف ایران این سیر و سیاحت به پیشنهاد یکی از
همکاران انجام گرفت .
وقتی که این همه کوهها و جنگلهای سر سبز با هوای مطبوع در اطراف شهرمان وجود دارد اما بی انصافی
است که ما برای گذراندن وسیر وسیاحت در پی مسافرت به شمال هستیم آدم وقتی سر به کوههای اطراف
اهر میگذارد آنوقت میفهمد که چقدر خودش را غریب احساس میکند و راضی شدن به اینکه اول باید منطقه
خودش را بشناسد .
وقتی ما هم دربالای سلسله کوههای بزغوش که مشرف به روستاهای جنوبشرقی اهر میباشد پیاده شدیم
من خودم را در بین گل و سبزه حیران و مبهوت یافتم هزار بار آرزو کردم که چرا تا بحال نتوانسته ایم جای
جای شهر خود که اینهمه با صفاست بشناسیم.
بیاد شعری افتادم :
آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم یار در خانه و ما گرد جهان میگردیم
اول میگفتم کاش همه اهریها میتوانستند از این حال و هوا استفاده
کنند اما وقتی که بیاد عدم رعایت و حفظ طبیعت افتادم که هنوز فرهنگ نگهداری آن در بین گمشده است پشیمان
شدم گفتم بهتر است کمتر کسی به این جور جاها دسترسی داشته باشند چون در صورت رفت و آمد زیاد توسط
مردم تمام زیبائی محیط با عدم رعایت بهداشت ازبین رفته و آثاری از آن باقی نخواهد ماند.
تصاویر زیبائی از طبیعت با صفای اطراف اهر توسط خودم گرفته شده است که سریعا پس از ویرایش جهت
عموم در این وبلاگ گذاشته خواهد شد.
ادامه مطلب
