بسم الله الرحمن الرحیم
همانطوری که چندین روز قبل شنیدید استاد قیصر امین پور دار فانی را وداع گفت شعر از ایشان خیلی نظرم را جلب کرد خواستم شما نیز استفاده ای از این شعر برده باشید:
پیش از اینها فکر میکردم خدا
خانه ای دارد کنار ابرها
مثل قصر پادشاه قصه ها
خشتی از الماس و خشتی از طلا
پایه های برجش از عاج و بلور
بر سر تختی نشسته با غرور
ماه برق کوچکی از تاج او
هر ستاره پولکی از تاج او
اطلس پیراهن او آسمان
نقش روی دامن او کهکشان
رعد و برق شب طنین خنده اش
سیل و طوفان نعره توفنده اش
دکمه پیراهن او آفتاب
برق تیغ و خنجر او ماهتاب
هیچ کس از جای او آگاه نیست
هیچ کس را در حضورش راه نیست
پیش از اینها خاطرم دلگیر بود
از خدا در ذهنم این تصویر بود
آن خدا بی رحم بود و خشمگین
خانه اش در آسمان دور از زمین
بود اما در میان ما نبود
مهربان و ساده و زیبا نبود
در دل او دوستی جائی نداشت
مهربانی هیچ معنائی نداشت
هر چه می پرسیدم از خود از خدا
از زمین از آسمان از ابرها
زود می گفتند این کار خداست
پرس و جو از کار او کاری خطاست
هر چه میپرسی جوابش آتش است
آ ب اگر خوردی عذابش آتش است
تا ببندی چشم کورت می کنند
تا شدی نزدیک دورت می کنند
کج گشودی دست سنگت می کند
کنج نهادی پای لنگت می کند
تا خطا کردی عذابت می کند
در میان آتش آبت می کند
با همین قصه دلم مشغول بود
خوابهایم خواب دیو و غول بود
خواب میدیدم که غرق آتشم
در دهان شعله های سر کشم
در دهان اژدهائی خشمگین
بر سر باران گرز آتشین
محو می شد نعره هایم بی صدا
در طنین خنده خشم خدا
نیت من در نماز و در دعا
ترس بود و وحشت از خشم خدا
هر چه می کردم همه از ترس بود
مثل ازبر کردن یک درس بود
مثل تمرین حساب و هندسه
مثل تنبیه مدیر مدرسه
تلخ مثل خنده ای بی حوصله
سخت مثل حل صدها مسئله
مثل تکلیف ریاضی سخت بود
مثل صرف فعل ماضی سخت بود
تا که یک شب دست در دست پدر
راه افتادم به قصد یک سفر
در میان راه در یک روستا
خانه ای دیدیم خوب و آشنا
زود پرسیدم پدر اینجا کجاست
گفت اینجا خانه خوب خداست
گفت اینجا میشود یک لحظه ماند
گوشه ای خلوت نمازی ساده خواند
با وضوئی دست و روئی تازه کرد
با دل خود گفتگوئی تازه کرد
گفتمش پس آن خدای خشمگین
خانه اش اینجاست این جا در زمین
گفت آری خانه او بی ریاست
فرش هایش از گلیم و بوریاست
مهربان و ساده و بی کینه است
مثل نوری در دل آیینه است
عادت او نیست خشم و دشمنی
نام او نور و نشانش روشنی
خشم نامی از نشانی های اوست
حالتی از مهربانی های اوست
قهر او از آشتی شیرین تر است
مثل قهر مهربان مادر است
دوستی را دوست معنی میدهد
قهر ما با دوست معنی میدهد
هیچ کس با دشمن خود قهر نیست
قهری او هم نشان دوستی است
تازه فهمیدم خدایم این خداست
این خدای مهربان و آشناست
دوستی از من به من نزدیکتر
از رگ گردن به من نزدیکتر
آن خدای پیش از این را باد برد
نام او را هم دلم از یاد برد
آن خدا مثل خیال و خواب بود
چون حبابی نقش روی آب بود
می توانم بعد از این با این خدا
دوست باشم دوست پاک و بی ریا
می توان با این خدا پرواز کرد
سفره دل را برایش باز کرد
می توان در باره گل حرف زد
صاف و ساده مثل بلبل حرف زد
چکه چکه مثل باران راز گفت
با دو قطره صد هزاران راز گفت
می توان با او صمیمی حرف زد
مثل یاران قدیمی حرف زد
می توان تصنیفی از پرواز خواند
با الفبای سکوت آواز خواند
می توان مثل علفها حرف زد
با زبانی بی الفبا حرف زد
می توان در باره هر چیز گفت
می توان شعری خیال انگیز گفت
مثل این شعر روان و آشنا
پیش از اینها فکر میکردم خدا
روحش شاد و روانش قرین رحمت باد
من نمیدانم مگر این گاز سرمایه ملی نیست و مختص این مردم چرا بایستی کمبودها در مناطق محروم مشاهده شود اگر کمبودی است برای همه قدیم ها گفتند که بلا که شایع شد برای همه نوش است .شنیدیم که دیشب در بین اهالی محله های مختلف که گازشان قطع شده است چراغ نفتی یا همان والور را پخش کردند ما که تنها یک روز روشن کردیم نتوانستیم تحمل بوی بد آن را بکنیم چه برسد به بقیه آیا بزرگان و مسئولین شهر نیز امتحان کرده اند که بدانند چقدر طاقت فرساست .خدا به داد مردم فقیر و ضعیف برسد که دردشان کم بود یکی دیگر هم اضافه شد حالا بگذریم خدا کند این وعده شرکت گاز درست باشد و متکی زیر سر مردم نگذارند بازاین چند روز را هم تحمل میکنیم حالا ببینیم تکلیف مدارس چه میشود و چه فکری به حال اینها میکنند
۴بسته بنویسند ۱۵هزار تومن 
چاره کار چیست خدا عالمه تا کی باید انتظار کشید یا شاید بخواهیم دست به دامن ترکمنستان شویم
